πρέσβιστος

Ancient Greek

Etymology

From πρέσβυς (présbus) +‎ -ιστος (-istos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /préz.bis.tos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈprez.bis.tos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈprez.βis.tos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈprez.vis.tos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈprez.vis.tos/

Adjective

πρέσβῐστος • (présbistos) m (feminine πρέσβῐ́στη, neuter πρέσβῐστον); first/second declension

(poetic) superlative degree of πρέσβῠς (présbus)

Declension

First and second declension of πρέσβῐστος; πρεσβῐ́στη; πρέσβῐστον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πρέσβῐστος présbistos	πρεσβῐ́στη presbístē	πρέσβῐστον présbiston	πρεσβῐ́στω presbístō	πρεσβῐ́στᾱ presbístā	πρεσβῐ́στω presbístō	πρέσβῐστοι présbistoi	πρέσβῐσται présbistai	πρέσβῐστᾰ présbista
Genitive	πρεσβῐ́στου presbístou	πρεσβῐ́στης presbístēs	πρεσβῐ́στου presbístou	πρεσβῐ́στοιν presbístoin	πρεσβῐ́σταιν presbístain	πρεσβῐ́στοιν presbístoin	πρεσβῐ́στων presbístōn	πρεσβῐ́στων presbístōn	πρεσβῐ́στων presbístōn
Dative	πρεσβῐ́στῳ presbístōi	πρεσβῐ́στῃ presbístēi	πρεσβῐ́στῳ presbístōi	πρεσβῐ́στοιν presbístoin	πρεσβῐ́σταιν presbístain	πρεσβῐ́στοιν presbístoin	πρεσβῐ́στοις presbístois	πρεσβῐ́σταις presbístais	πρεσβῐ́στοις presbístois
Accusative	πρέσβῐστον présbiston	πρεσβῐ́στην presbístēn	πρέσβῐστον présbiston	πρεσβῐ́στω presbístō	πρεσβῐ́στᾱ presbístā	πρεσβῐ́στω presbístō	πρεσβῐ́στους presbístous	πρεσβῐ́στᾱς presbístās	πρέσβῐστᾰ présbista
Vocative	πρέσβῐστε présbiste	πρεσβῐ́στη presbístē	πρέσβῐστον présbiston	πρεσβῐ́στω presbístō	πρεσβῐ́στᾱ presbístā	πρεσβῐ́στω presbístō	πρέσβῐστοι présbistoi	πρέσβῐσται présbistai	πρέσβῐστᾰ présbista
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	πρέσβῐστᾰ présbista			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.